|
|
|
Hey mediavriendjes en
-vriendinnetjes!
|
Welkom op mijn web-log, dat je wellicht
zou kunnen interesseren als je benieuwd bent naar het reilen en
zeilen van de radio- of tv-wereld en wat daar soms allemaal speelt.
"CHARTER" van deze web-log (local rules):
Reageren is
zeer welkom, maar wie op de man speelt of ongefundeerd gaat zitten
'azijn-urineren' komt onherroepelijk met posting en al in het
digitale ronde archief terecht. Veel
plezier!
|
Nieuwe cellen
|
Nee, het gaat niet over al-Qaeda, al lag dat voor de hand als je
de topic snel leest. We hebben vandaag met een hele hoop mensen
enkele fonkelnieuwe spreekcellen gebouwd bij Novum Nieuws in
Amsterdam. Deze "Loosdrechtse meesterwerkjes" stonden al een tijdje
in de berging als bouwpakket te wachten, maar nu zijn ze dan toch
geassembleerd.
De komende weken ga ik alle technische dozen
uitpakken en de bijbehorende nieuwe apparatuur aansluiten. Nog meer
19 inch-stuff, nog meer microfoons, nog meer afluistering, nog meer
processing, nog meer klantjes.
Als alles technisch op orde
is kunnen we van start met live gelezen nieuwsbulletins bij Novum.
Die wens is door diverse van onze klanten neergelegd, en waarom ook
niet? En omdat we -als deze nieuwe studio's operationeel zijn-
beschikken over een hele serie geluidsdichte cellen, zie ik niet in
waarom deze slechts 19 uur per etmaal zouden moeten worden
gebruikt... of zeg ik nu teveel? |
Ingesproken door EdoP :: 00:10 :: We horen wel
10 reacties |
TV Nieuws... vanzelfsprekend of spannend?
|
Deze week moet ik nogal vaak bijspringen bij RTL Nieuws, voor
het lezen van de radiobulletins voor YorinFM en RTLFM. Behalve het
nieuws voor de radio moet ik ook niet zelden allerlei nieuwsitems
voor televisie inspreken op 'Beta', ofwel op een videoband. Nou is
het spreken bij beeld me bepaald niet vreemd, dus dat gaat me verder
zonder kleerscheuren af. En als ik me dan toch verspreek dan mag het
opnieuw.
Het radionieuws voor bijvoorbeeld YorinFM lees ik
live en dat is ondanks het feit dat dat wel rechtstreeks de lucht
ingaat ook nog tamelijk relaxed. Het televisienieuws is echter heel
andere koek! Daar moeten we ook heel dikwijls live meelezen in de
uitzending. En dan komen alle overige techniek en achterliggende
voorbereidingen ineens om de hoek kijken.
Het is juist dan
dat ik ineens heel veel respect krijg voor de mensen die alsmaar in
beeld de natie moeten toespreken. Een regisseur die in je oortje
instrueert, iemand die de resterende seconden aftelt op je intercom,
en dan heb ik het nog niet eens over de vele last-minute wijzigingen
die soms nog worden doorgevoerd.
De afgelopen dagen heb ik zo
de verschillen eens op een rijtje gezet. Bij de radio ben je
eigenlijk een beetje eigen baas. Je selecteert je berichten en
schrijft ook zelf je bulletins. Bij de tv ben je niet meer dan een
piepklein radertje in een enorm geheel.
Wat is
televisienieuws eigenlijk indrukwekkend. Zeker als je je realiseert
dat er maar heel zelden dingen misgaan. En dan te bedenken dat er
zoveel factoren een rol spelen. Kijk, professionals moeten dit werk
natuurlijk min of meer emotieloos kunnen doen, maar er heerst toch
altijd een gezonde spanning op de studiovloer.
Deze week heb
ik meegelezen of ingesproken voor de uitzendingen bij Editie NL, het
'Half Acht' en het late RTL Nieuws. En zo zag ik een hele stoet aan
'anchors' voorbijtrekken... Antoine Peeters, Margreet Spijker, Jan
de Hoop, Jeroen Latijnhouwers en Rick Nieman.
De middelste
drie ken ik ook uit eerdere radioprojecten. Margreet Spijker zat net
als ik (toen zij en ik beiden nog flink wat jonger waren) in een
achterkamertje van een prachtig herenhuis aan de Amsterdamse
Honthorststraat destijds nieuws te lezen bij Radio 10. Het moet 1988
geweest zijn. Margreet is geen spat veranderd, en de jaren hebben al
helemaal geen vat op haar.
Met Jan en Jeroen heb ik flink wat
lol getrapt in alle vroegte in de "klapcaravan" op de Kerkelanden,
waar de geboorte van een pratend RTLFM in oktober vorig jaar een
feit werd. Het RTL Nieuwsontbijt dat zij tijdelijk presenteerden zal
ik niet zo snel vergeten. Het had iets piraterigs., en wat klemde de
deur van die Portacabin annex volkomen geluidsOPEN geïmproviseerde
radiostudio. Het had wel iets, dat moet gezegd.
Anyway,
televisienieuws (want daar had ik het over) is een altijd weer
spannende aangelegenheid. Gaat alles kloppen, redden we het binnen
de tijd, hoeveel moet er worden aangepast, blijven de inleesteksten
ongewijzigd (NOT!) zijn alle taalfoutjes geëlimineerd...
Kortom, een enorme infrastructuur en dito inzet van de
mensen. Teamwork in optima forma. En eeuwig respect voor hen die dat
telkens IN beeld moeten fiksen. Trek je de juiste grimas, ben je
doortastend maar niet te streng, zakelijk maar niet te afstandelijk,
gedecideerd maar toch betrokken, vriendelijk maar niet te frivool.
Ondertussen zit de natie je aan te staren. Wij zien alleen kabels,
lampen en een auto-cue waarop de teksten in het juiste leestempo
verschijnen.
Ik had vroeger als gewoon televisiekijker nooit
zo veel op met televisienieuws. Nu ik inmiddels een jaar voor tal
van disciplines bij HMG rondloop ben ik gefascineerd geraakt door
alle bijkomstigheden. Het is al met al toch maar een mooi stukje
werk, waarbij iedereen tot het gaatje gaat om iets degelijks neer te
zetten. |
Ingesproken door EdoP :: 01:18 :: We horen wel
5 reacties |
Vakmensen... en dan ook nog voorrijkosten rekenen!
|
 |
Ingesproken door EdoP :: 14:30 :: We horen 1
reactie |
De "old friends" doen het nog best!
|
Net terug van Simon & Garfunkel in de Amsterdam ArenA.
Professioneel georganiseerd, dat moet gezegd. In 3 minuten binnen op
je plaats en na afloop binnen 10 minuten met de ouwe trouwe Benz
weer op de snelweg. Probeer dat maar eens in Ahoy of in het
Gelredome. Complimenten ook zeker voor de geluidsmensen, eindelijk
een popconcert in die galmbak dat WEL klonk!
Met een kort
maar bondig gastoptreden van Don & Phil Everly, aan wier muziek
Simon & Garfunkel hun bestaansrecht beweerden te ontlenen. Het
was een feest der herkenning op de klanken van The Everly Brothers,
al had het wel wat weg van een Radio 10 Gold lunchpakket tussen de
echte songwriter songs van het legendarische duo Tom & Jerry
door.
Bridge over troubled water deed menigeen een traantje
wegpinken, zo eng perfect verliep dat lieve liedje. En dan te
bedenken dat Paul Simon en Art Garfunkel elkaar al vijftig jaar
kennen! Aan de samenzang was het niet af te meten. Die stond als een
huis.
Eén klein minpuntje, Art Garfunkel vergat een paar
woorden uit een liedje, maar het is hem vergeven... hij heeft dat
immers 50 jaar (ofzo) moeten onthouden. Het publiek zat stukken
verder van de werkelijke tekst mee te karaoken. Maar, iedereen had
een fijne avond MET TWEE TOEGIFTEN!
Het was het dubbel en
dwars waard. En dit is met afstand het gezondste publiek dat ik ooit
bij een popconcert meemaakte. Tijdens de vele ballads zag ik slechts
een enkele aansteker.
Is er hoop aan de horizon voor de
niet-roker? |
Ingesproken door EdoP :: 00:02 :: We horen wel
3 reacties |
Homeward Bound... (update)
|
Komende woensdag ga ik naar 4 krasse knarren kijken. Dan treden
namelijk voor het eerst in bijna zes eeuwen Tom & Jerry weer op.
Ik heb daar goeie herinneringen aan, want ik was in september 1981
een paar dagen voor mijn verjaardag ook getuige van het concert van
de heren in Central Park in New York City. Ze nemen de beide
fossiele broers Don & Phil Every mee (je zou zweren dat ze reeds
ergens daarboven bij Elvis rondhingen).
Kortom, woensdag
Simon & Garfunkel samen met The Everly Brothers. Als dat geen
feest van herkenning wordt weet ik het ook niet meer. Nu nog hopen
op een wakkere en begaafde geluidstechnicus in de Amsterdam
ArenA...
En dankzij een bevriende fotograaf... de eerste
tourfoto!
 |
Ingesproken door EdoP :: 14:43 :: We horen wel
4 reacties |
|